Day Three — He Made It for Me
A Creation Song · Sister Mary’s Thinking · Her Conversation with Father · Genesis Explained · Choir Arranged
ਤੀਜਾ ਦਿਨ — ਉਸਨੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਣਾਇਆ
ਇੱਕ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਗੀਤ · ਸਿਸਟਰ ਮੈਰੀ ਦੀ ਸੋਚ · ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ · ਉਤਪਤ ਤੋਂ ਸਾਬਿਤ
Le Troisième Jour — Il L’a Fait Pour Moi
Un Chant de la Création · La Pensée de Sœur Marie · Sa Conversation avec le Père · La Genèse Expliquée · Arrangement Choral
Genesis 1:11–13 · The Green Earth Made Before Any Human · A Garden Prepared in Advance
ਉਤਪਤ ੧:੧੧–੧੩ · ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣੀ ਹਰੀ ਧਰਤੀ · ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਬਾਗ
Genèse 1:11–13 · La Terre Verte Faite Avant Tout Humain · Un Jardin Préparé à l’Avance
I was sitting one morning and I asked Father — the garden on Day Three was already beautiful. Already complete. The roots already deep. The branches already wide. But Adam had not been created yet. Not one human eye had seen that garden. And yet God made it. He did not wait for Adam to ask for it. He prepared the home before He made the one who would live in it. He planted every tree, grew every flower, deepened every root — before I was even a thought in human time. But I was already in His plan. The garden was not made for itself. The garden was made waiting for me. And that is the most overwhelming love I have ever understood.
ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਵੇਰੇ ਬੈਠੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ — ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਦਾ ਬਾਗ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕੰਮਲ। ਪਰ ਆਦਮ ਅਜੇ ਬਣਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅੱਖ ਨੇ ਉਹ ਬਾਗ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਘਰ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਇਆ — ਫਿਰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਘਰ ਲਿਆਇਆ। ਉਸਨੇ ਹਰ ਰੁੱਖ ਲਗਾਇਆ, ਹਰ ਫੁੱਲ ਉਗਾਇਆ — ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੋਚ ਵੀ ਸੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਬਾਗ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹੀ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਕਦੇ ਸਮਝਿਆ।
Je m’étais assise un matin et j’ai demandé au Père — le jardin du Troisième Jour était déjà beau. Déjà complet. Les racines déjà profondes. Les branches déjà larges. Mais Adam n’avait pas encore été créé. Pas un seul œil humain n’avait vu ce jardin. Et pourtant Dieu l’a créé. Il n’a pas attendu qu’Adam le demande. Il a préparé la maison avant de créer celui qui y vivrait. Il a planté chaque arbre, fait pousser chaque fleur — avant même que je sois une pensée dans le temps humain. Mais j’étais déjà dans Son plan. Le jardin n’a pas été fait pour lui-même. Le jardin a été fait en attente — de moi. C’est l’amour le plus bouleversant que j’aie jamais compris.
The third day is not about botany. It is a love letter written in seeds and roots and petals. Before any human being breathed, God was already preparing for us. He dressed the earth in green because He knew someone was coming who would need it. Who would need the oxygen. The shade. The fruit. The beauty that would remind them every day — your Father was thinking about you before you were born. Every flower that bloomed on Day Three was God saying — I am getting ready. My children are coming.
ਤੀਜਾ ਦਿਨ ਬਨਸਪਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਪਿਆਰ ਦਾ ਖਤ ਹੈ ਜੋ ਬੀਜਾਂ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਪੱਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਹ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਰਿਆਲੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨਾਇਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਇਸਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ। ਹਰ ਫੁੱਲ ਜੋ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਖਿੜਿਆ — ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ — ਮੈਂ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।
Le troisième jour ne parle pas de botanique. C’est une lettre d’amour écrite dans les graines, les racines et les pétales. Avant qu’un seul être humain ne respire, Dieu se préparait déjà pour nous. Il a habillé la terre de vert parce qu’Il savait que quelqu’un allait venir qui en aurait besoin. Chaque fleur qui a fleuri le Troisième Jour était Dieu qui disait — Je me prépare. Mes enfants arrivent.
When you look at a tree today — any tree, any flower, any blade of grass — understand what you are seeing. You are seeing a message God wrote before you were born. You are seeing preparation. You are seeing love. Every root that goes deep is God saying — I made this stable for you. Every branch that gives shade is God saying — I made this covering for you. You are not an afterthought. You were the reason for the garden. Walk through creation today knowing — this was made for me. My Father made it waiting for me.
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਕੋਈ ਦਰੱਖਤ ਦੇਖੋ — ਕੋਈ ਫੁੱਲ — ਕੋਈ ਘਾਹ ਦੀ ਤੀਲੀ — ਸਮਝੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੋਚੇ ਗਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਬਾਗ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਸੀ।
Quand vous regardez un arbre aujourd’hui — n’importe quel arbre, n’importe quelle fleur — comprenez ce que vous voyez. Vous voyez un message que Dieu a écrit avant votre naissance. Vous voyez de la préparation. Vous voyez de l’amour. Vous n’êtes pas une réflexion après coup. Vous étiez la raison du jardin. Marchez dans la création aujourd’hui en sachant — ceci a été fait pour moi.
When I wrote “And He chose us — to reign as stewards, His image we bear” — I was sitting with Genesis 1:26. And Father asked me — do you know what raaj karna really means? In the world, raaj karna means power over others. But in the Father’s creation — raaj karna is completely different. God gave Adam dominion — but the first thing He told Adam to do was tend the garden. To keep it. To care for it. Dominion in the Kingdom of God is not ownership. It is responsibility. It is stewardship. It is being entrusted with what your Father prepared — and making sure every day that it flourishes. You were chosen to serve what your Father made. That is the most powerful position in all of creation.
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਲਾਈਨ ਲਿਖੀ — “ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਚੁਣਿਆ — ਰਾਜ ਕਰਨ ਲਈ — ਉਸਦੀ ਤਸਵੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ” — ਮੈਂ ਉਤਪਤ ੧:੨੬ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠੀ ਸੀ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਮਤਲਬ ਦੂਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀ। ਪਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ — ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਦਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਦਿੱਤੀ — ਪਰ ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਜੋ ਉਸਨੇ ਆਦਮ ਨੂੰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਉਹ ਸੀ ਬਾਗ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ। ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਮਾਲਕੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਚੁਣੇ ਗਏ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਬਣਾਈ।
Quand j’ai écrit “Et Il nous a choisis — pour régner en intendants” — j’étais avec Genèse 1:26. Et le Père m’a demandé — sais-tu ce que régner signifie vraiment? Dans le monde, régner signifie pouvoir sur les autres. Mais dans la création du Père — régner est complètement différent. Dieu a donné à Adam la domination — mais la première chose qu’Il lui a demandé de faire était de cultiver le jardin. La domination dans le Royaume de Dieu n’est pas la propriété. C’est la responsabilité. C’est l’intendance. Vous avez été choisis pour servir ce que votre Père a fait.
This was the question that kept me up. Why Day Six for Adam? Five days had already passed. Everything was already beautiful. So why not make Adam on Day One? And the Father’s answer was this — because Day Six is the completion. It is the crown. God was not just building a world. He was building a home. And He built every part of the home before He brought the family in. Every day of creation was a sentence in a letter that ended — and now the ones I made all of this for are here. Adam on Day Six is not a random choice. It is the moment the Father says — the home is ready. Come in. And then I thought about the cell — Eve was made from Adam. Not from nothing. From the same life. The same DNA that God had breathed into Adam — that same life was drawn out to make Eve. One cell. One day. One sacred design. Two made as one. And that is why both carry the same image of God. Not two separate images. The same one. Divided and completed.
ਇਹ ਉਹ ਸਵਾਲ ਸੀ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਜਾਗਦਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਛੇਵਾਂ ਦਿਨ ਕਿਉਂ? ਪੰਜ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਸਭ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਸੀ। ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਜਵਾਬ ਇਹ ਸੀ — ਕਿਉਂਕਿ ਛੇਵਾਂ ਦਿਨ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਜ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਿਰਫ਼ ਦੁਨੀਆ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਘਰ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਕੋਸ਼ਿਕਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ — ਹੱਵਾਹ ਆਦਮ ਤੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ। ਉਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਦਮ ਵਿੱਚ ਫੂਕੀ ਸੀ — ਉਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੱਵਾਹ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੱਢੀ ਗਈ। ਇੱਕ ਕੋਸ਼ਿਕਾ। ਇੱਕ ਦਿਨ। ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਰਚਨਾ। ਦੋਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਕੋ ਤਸਵੀਰ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ।
C’est la question qui me tenait éveillée. Pourquoi le Sixième Jour? Cinq jours s’étaient déjà écoulés. Et la réponse du Père était celle-ci — parce que le Sixième Jour est l’accomplissement. C’est la couronne. Dieu ne construisait pas seulement un monde. Il construisait une maison. Puis j’ai pensé à la cellule — Ève a été faite d’Adam. Pas de rien. De la même vie. Le même ADN que Dieu avait soufflé en Adam — cette même vie a été extraite pour faire Ève. Une cellule. Un jour. Un dessein sacré. Deux faits un. C’est pourquoi les deux portent la même image de Dieu. Pas deux images séparées. La même. Divisée et complétée.
God did not make Eve on a different day. He made Eve on Day Six — the same day as Adam — because Eve was already in Adam. The life that became Eve was already inside the one God had made. She was not created separately from scratch. She was revealed. Drawn out. Brought into her own form. From the same day. The same breath. The same image.
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਹੱਵਾਹ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਹੱਵਾਹ ਨੂੰ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਬਣਾਇਆ — ਆਦਮ ਵਾਲੇ ਉਸੇ ਦਿਨ — ਕਿਉਂਕਿ ਹੱਵਾਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਆਦਮ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੋ ਹੱਵਾਹ ਬਣੀ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਉਸੇ ਦਿਨ। ਉਸੇ ਸਾਹ। ਉਸੇ ਤਸਵੀਰ ਤੋਂ।
Dieu n’a pas créé Ève un autre jour. Il a créé Ève le Sixième Jour — le même jour qu’Adam — parce qu’Ève était déjà en Adam. La vie qui est devenue Ève était déjà à l’intérieur de celui que Dieu avait créé. Elle n’a pas été créée séparément. Elle a été révélée. Extraite. Amenée dans sa propre forme. Du même jour. Du même souffle. De la même image.
You carry the same image of God that was placed in Adam and Eve on Day Six. Not a copy. Not a lesser version. The same image. When you dishonour yourself — you are dishonoring what God placed in you on the same day He made the crown of creation. When you dishonour another person — you are dishonoring the image of God that was placed in them. Both Adam and Eve — both male and female — both carry the full image of the Father. There is no partial image. There is no lesser crown. Day Six belongs to all of us equally.
ਤੁਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਹੀ ਤਸਵੀਰ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋ ਜੋ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਆਦਮ ਅਤੇ ਹੱਵਾਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ। ਕਾਪੀ ਨਹੀਂ। ਘੱਟ ਸੰਸਕਰਣ ਨਹੀਂ। ਉਹੀ ਤਸਵੀਰ। ਦੋਵੇਂ ਆਦਮ ਅਤੇ ਹੱਵਾਹ — ਦੋਵੇਂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਸਵੀਰ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਅਧੂਰੀ ਤਸਵੀਰ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਘੱਟ ਤਾਜ ਨਹੀਂ।
Vous portez la même image de Dieu qui a été placée en Adam et Ève le Sixième Jour. Pas une copie. Pas une version inférieure. La même image. Adam et Ève — homme et femme — portent tous deux l’image complète du Père. Il n’y a pas d’image partielle. Il n’y a pas de couronne moindre. Le Sixième Jour nous appartient à tous également.
This part of the song is most personally mine. I was thinking one day about my own life. About how every day feels like a new creation. How I wake up and something has changed. Something has grown. Or something has fallen away to make room for something new. And I realised — I am not separate from creation. I am inside it. My life runs on the same rhythm God set on Day One. Every 24 hours — a new day. A new morning. New mercies. The seed falls. The seed is buried. What looks like death is not death — it is the condition for the next bloom. And every morning when I wake up — I am not starting over. I am continuing a cycle that my Father designed. That He embedded into every living thing on Day Three — so that every day of my life would be a reminder. He is still creating. He is still breathing. The 24-hour day is the heartbeat of a Father who does not stop making.
ਗੀਤ ਦਾ ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਈ — ਮੈਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਸਦੇ ਅੰਦਰ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਸੇ ਤਾਲ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਬੀਜ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ। ਬੀਜ ਦੱਬਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮੌਤ ਨਹੀਂ — ਇਹ ਅਗਲੇ ਖਿੜਾਅ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਹੈ। ੨੪ ਘੰਟੇ ਦਾ ਦਿਨ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਧੜਕਣ ਹੈ ਜੋ ਬਣਾਉਣਾ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
Cette partie du chant est la plus personnellement mienne. Je pensais à ma propre vie. Et j’ai réalisé — je ne suis pas séparée de la création. J’y suis à l’intérieur. Ma vie fonctionne sur le même rythme que Dieu a établi au Premier Jour. Chaque 24 heures — un nouveau jour. Un nouveau matin. La graine tombe. La graine est enterrée. Ce qui ressemble à la mort n’est pas la mort — c’est la condition pour la prochaine floraison. Le jour de 24 heures est le battement de cœur d’un Père qui ne cesse jamais de créer.
God worked for six days. On the seventh day He rested. And I have been thinking — if every day of creation is one season of my life — then I also work six days. I tend the garden. I care for what my Father gave me. I steward His creation. His people. His world. And then I come home. On the seventh day I rest — not because I am exhausted — but because my Father rested. Because my work on this earth has a completion. And at the end of that completion — I come to my Father’s house. My work is done. On this earth. On this garden He prepared for me. Father, I have worked my six days on this earth. Tended Your garden. Known what I am worth. Now I come to You on the seventh day to rest — not because I am tired — but because You are best. Amen.
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਛੇ ਦਿਨ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਉਸਨੇ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਹੀ ਹਾਂ — ਮੈਂ ਵੀ ਛੇ ਦਿਨ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਬਾਗ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਉਸਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਘਰ ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ। ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਮੈਂ ਆਰਾਮ ਕਰਦੀ ਹਾਂ — ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਨਹੀਂ — ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ। ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਆਪਣੇ ਛੇ ਦਿਨ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ — ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਥੱਕ ਗਈ ਹਾਂ — ਬਲਕਿ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਆਮੀਨ।
Dieu a travaillé six jours. Le septième jour Il s’est reposé. Et je pense — je travaille aussi six jours. Je cultive le jardin. Je prends soin de ce que mon Père m’a donné. Et puis je rentre à la maison. Le septième jour je me repose — non pas parce que je suis épuisée — mais parce que mon Père s’est reposé. Père, j’ai travaillé mes six jours sur cette terre. Cultivé Ton jardin. Connu ce que je vaux. Maintenant je viens à Toi le septième jour pour me reposer — non pas parce que je suis fatiguée — mais parce que Tu es le meilleur. Amen.
The head cell. This image opened up for me when I was thinking about biology. When you think about a body — the head is the control centre. What happens in the head travels through the whole body. Every nerve. Every organ. Every system. And God made human beings as the head cells of creation. What we decide — affects everything. When we honour creation — creation flourishes. When we abuse creation — creation groans. Romans 8:19 says the whole creation is waiting for the sons and daughters of God to be revealed. Creation itself is watching us. Hoping we will wake up and step into what God designed us for on Day Six. To be the head cells of His living nation. Not lords over creation. Not owners. Head cells. The ones through whom the Father’s life flows into everything else He made.
ਮੁੱਖ ਕੋਸ਼ਿਕਾ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਰੀਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋ — ਸਿਰ ਕੰਟਰੋਲ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਜੋ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਬਣਾਇਆ। ਜੋ ਅਸੀਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ — ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਮੀਆਂ ੮:੧੯ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਰੱਖੀਏ ਜਿਸ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
La cellule maître. Cette image s’est ouverte à moi quand je pensais à la biologie. Quand on pense au corps — la tête est le centre de contrôle. Ce qui se passe dans la tête voyage à travers tout le corps. Et Dieu a fait les êtres humains comme les cellules maîtres de la création. Ce que nous décidons — affecte tout. Romains 8:19 dit que toute la création attend la révélation des fils et filles de Dieu. La création nous regarde. En espérant que nous nous réveillerons et entrerons dans ce pour quoi Dieu nous a conçus le Sixième Jour.
When I wrote this outro — I was thinking about the whole message. The whole song. The whole Genesis journey. And I realised — the six days of creation are not just a story about the past. They are the pattern for your life. God worked six days. And He rested on the seventh — not because He was tired. Genesis does not say that. He rested because the work was finished. Complete. Perfect. And I want to live the same way. Six days — tending the garden. Caring for what my Father gave me. Doing the work He placed me on this earth to do. And then the seventh day — I come home. I lay down my work. I rest in the presence of my Father. Not exhausted. Complete. The way the Father rested on Day Seven. And that is the prayer of this whole message. Father — let me live my six days well. Let me tend Your garden. Let me care for what You made. And when my sixth day is done — I will come home to You. My work will be finished. And You will say — it is good.
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਸਮਾਪਤੀ ਲਿਖੀ — ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਸੁਨੇਹੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਈ — ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਛੇ ਦਿਨ ਸਿਰਫ਼ ਅਤੀਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਛੇ ਦਿਨ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ — ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਉਸਨੇ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੁਕੰਮਲ। ਸੰਪੂਰਨ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਛੇ ਦਿਨ — ਬਾਗ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ — ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ। ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਕਹੇਗਾ — ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ।
Quand j’ai écrit cet outro — je pensais à tout le message. Et j’ai réalisé — les six jours de la création ne sont pas seulement une histoire du passé. C’est le modèle pour votre vie. Dieu a travaillé six jours. Et Il s’est reposé le septième — non pas parce qu’Il était fatigué. Il s’est reposé parce que l’œuvre était terminée. Complète. Parfaite. Et je veux vivre de la même façon. Six jours — cultivant le jardin. Prenant soin de ce que mon Père m’a donné. Et quand mon sixième jour sera terminé — je rentrerai à la maison. Mon œuvre sera accomplie. Et Il dira — c’est bon.
I do not share this message as someone who has arrived. I share it as someone who is still walking. Every day I wake up inside the 24-hour cycle that God designed on Day One. Every morning is a new creation. New mercies. New breath. I am a seed that keeps dying and keeps blooming — the way God designed it on Day Three. I carry the image of God that was placed in me on Day Six. And every day I try — not just to do the right things — but to be the right person when I speak. Because what comes out of my mouth reveals who I really am. And who I really am determines how well I tend the garden my Father gave me. His creation. His people. His world. I want to live my six days well. I want to tend what He made with open hands. And when my work on this earth is done — I want to come home to my Father — and hear Him say — the work is complete. It is good. Come and rest. And that is the whole message. Day Three told us — He prepared for us before we arrived. Day Six told us — we are the crown, not the afterthought. The bridge told us — every 24 hours is a new gift from the Father who does not stop making. And the outro declares — we will finish well. We will come home. Amen.
— Sister Mary Emmanuel Joseph · Friday Word of God · CareForMix Media Ltd., Surrey, BC, Canadaਮੈਂ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਜੋ ਮੰਜ਼ਿਲ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਉਸ ਵਜੋਂ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਅਜੇ ਰਸਤੇ ‘ਤੇ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੈਂ ਉਸ ੨੪ ਘੰਟੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਗਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਬਣਾਇਆ। ਹਰ ਸਵੇਰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ। ਨਵੀਆਂ ਦਇਆਵਾਂ। ਨਵੀਂ ਸਾਹ। ਮੈਂ ਉਹ ਬੀਜ ਹਾਂ ਜੋ ਮਰਦਾ ਅਤੇ ਖਿੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਹ ਤਸਵੀਰ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਛੇ ਦਿਨ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਜੋ ਉਸਨੇ ਬਣਾਇਆ ਉਸਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ — ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਘਰ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਆਮੀਨ।
— ਸਿਸਟਰ ਮੈਰੀ ਇਮੈਨੁਅਲ ਜੋਸਫ਼ · ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਦਾ ਵਚਨ · CareForMix Media Ltd., Surrey, BC, CanadaJe ne partage pas ce message comme quelqu’un qui est arrivé. Je le partage comme quelqu’un qui marche encore. Chaque jour je me réveille à l’intérieur du cycle de 24 heures que Dieu a conçu au Premier Jour. Chaque matin est une nouvelle création. Je suis une graine qui continue de mourir et de fleurir. Je porte l’image de Dieu qui a été placée en moi le Sixième Jour. Je veux vivre mes six jours bien. Je veux prendre soin de ce qu’Il a fait avec des mains ouvertes. Et quand mon œuvre sur cette terre sera terminée — je veux rentrer à la maison de mon Père — et L’entendre dire — l’œuvre est accomplie. C’est bon. Viens te reposer. Amen.
— Sœur Marie Emmanuel Joseph · Parole de Dieu du Vendredi · CareForMix Media Ltd., Surrey, BC, CanadaThe song is finished. The message is finished. But your Father is not finished with you. You know which part of this message was yours today. You know which question it answered. Come now — not to perform — but to recognise. Come and say to your Father — I see what Day Three means. I see what Day Six means. I see who I am in Your creation. I want to live like that.
Father God — You made the garden before You made me. You prepared my home before You brought me into it. Every root that goes deep — You made it for me. Every flower that blooms — You planted it knowing I was coming. I was not an afterthought. I was the reason for the garden. Forgive me for the days I walked through Your creation and did not see the love in it. Today I see it. I receive it. And on Day Six — You made me in Your own image. Not a copy. Not a lesser version. Your image. Male and female both — the same crown, the same calling. I receive who You made me to be. And every 24 hours — You give me a new day. A new seed. A new morning. New mercies. I am a cycle in Your creation. I am connected to every tree, every root, every living thing You made — because You made us from the same word on the same days. Let me live my six days well, Father. Let me tend Your garden. Let me care for what You made — with open hands — with a servant’s heart — as the head cell of Your living creation. And when my work is done — I will come home. To You. On the seventh day. To rest in Your presence. Forever. Amen. 💫
ਗੀਤ ਖਤਮ ਹੋਇਆ। ਸੁਨੇਹਾ ਖਤਮ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਅੱਜ ਇਸ ਸੁਨੇਹੇ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਹਿੱਸਾ ਤੁਹਾਡਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਆਓ — ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ — ਬਲਕਿ ਪਛਾਣਨ ਲਈ।
ਪਿਤਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ — ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਗ ਬਣਾਇਆ। ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਘਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਹਰ ਡੂੰਘੀ ਜੜ੍ਹ — ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਣਾਈ। ਹਰ ਖਿੜਿਆ ਫੁੱਲ — ਤੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੋਚੀ ਗਈ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੈਂ ਬਾਗ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ — ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ। ਉਹੀ ਤਾਜ। ਉਹੀ ਬੁਲਾਵਾ। ਅਤੇ ਹਰ ੨੪ ਘੰਟੇ — ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਦਿਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਛੇ ਦਿਨ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿਉਣ ਦੇ। ਤੇਰੇ ਬਾਗ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਦੇ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ — ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਘਰ ਆਵਾਂਗੀ। ਸਦਾ ਲਈ। ਆਮੀਨ। 💫
Le chant est terminé. Le message est terminé. Mais votre Père n’en a pas fini avec vous. Vous savez quelle partie de ce message était la vôtre aujourd’hui. Venez maintenant — non pas pour performer — mais pour reconnaître. Venez dire à votre Père — je vois ce que le Troisième Jour signifie. Je vois ce que le Sixième Jour signifie. Je vois qui je suis dans Ta création.
Père Dieu — Tu as fait le jardin avant de me faire. Tu as préparé ma maison avant de m’y amener. Chaque racine profonde — Tu l’as faite pour moi. Chaque fleur qui fleurit — Tu l’as plantée en sachant que j’arrivais. Je n’étais pas une réflexion après coup. J’étais la raison du jardin. Et le Sixième Jour — Tu m’as fait à Ton image. Pas une copie. Pas une version inférieure. Ton image. Laisse-moi vivre mes six jours bien, Père. Laisse-moi cultiver Ton jardin. Laisse-moi prendre soin de ce que Tu as fait — avec des mains ouvertes — avec un cœur de serviteur. Et quand mon œuvre sera accomplie — je rentrerai à la maison. Vers Toi. Le septième jour. Pour me reposer dans Ta présence. Pour toujours. Amen. 💫
Leave a Reply