Palm Sunday is not merely a story where people were waving palm branches and crying “Hosanna.” It is a mirror of the human heart — one that reflects something deep, honest, and sometimes uncomfortable about who we truly are.
On that day, the crowd welcomed Jesus with overflowing joy. They spread their garments on the road, lifted up branches, and honoured Him as a King. For one glorious moment, everything was radiant — filled with hope, faith, and celebration.
But the depth of this story goes far beyond that beautiful moment.
The same voices that cried “Hosanna!” fell silent within a few days… and some of those voices turned away entirely. The very mouths that praised Him on Sunday were part of the crowd calling for His crucifixion by Friday.
If we look honestly at our own hearts, we find ourselves in those very people. We are not so different from the crowd that day. This is the mirror Palm Sunday holds up to every believer, every seeker, every human soul.
“Blessed is he who comes in the name of the Lord! Hosanna in the highest heaven!”— Matthew 21:9
In our own lives, we also welcome God most warmly when everything is going well. When our prayers are answered, when doors open, when life feels easy — we praise Him, we thank Him, our faith feels unshakeable.
When answers are delayed…
When pain enters our lives…
When nothing goes according to our plans…
Our “Hosanna” begins to grow quiet.
This is not a condemnation. It is an invitation to self-reflection — a call to examine the quality and the depth of our faith. Palm Sunday asks us: Is your worship conditional? Is your loyalty to God tied to His blessings, or to His very person?
Palm Sunday teaches us something revolutionary: it is easy to praise God when everything is good. But true, living faith is the faith that walks with Him even on the difficult road — even when the path leads through pain, through waiting, through uncertainty.
“Though he slay me, yet will I trust in him.”— Job 13:15
This is the kind of faith God is building in every believer. Not a fair-weather faith. Not a faith that praises in seasons of blessing and falls silent in seasons of suffering. But a faith rooted so deeply that no storm can uproot it.
“I have learned, in whatever state I am, to be content.”— Philippians 4:11
Jesus knew exactly what lay ahead. He knew that pain, rejection, betrayal, and the cross were all waiting for Him beyond that triumphant entry. The crowds cheering His arrival could not see what He saw in the days ahead. Yet He moved forward without hesitation.
He never looked back. He never withdrew His love. He never changed His mission. He entered Jerusalem not in spite of the cross — but because of it. Because of you. Because of me. Because His love for humanity was immovable, unconditional, and eternal.
“For the joy set before him he endured the cross, scorning its shame, and sat down at the right hand of the throne of God.”— Hebrews 12:2
Our love changes with circumstances.
But God’s love never changes.
We grow weak at times…
But He remains the same — yesterday, today, and forever.
We silence our Hosanna…
But His love for us never falls silent.
“Jesus Christ is the same yesterday and today and forever.”— Hebrews 13:8
This is the foundation of EverGreen Bible Teaching and Command Global Believers Ministry — that the Word of God is not seasonal. It is not green only in times of blessing and bare in times of trial. It is evergreen. It remains alive, active, and fruitful in every season of life.
The command to the global church is this: Go deeper than the crowd on Palm Sunday. Do not be a Sunday-only believer. Carry the cross all the way through — through Monday, through the silence of Wednesday, through the darkness of Friday — trusting that Sunday’s resurrection is always coming.
“Go therefore and make disciples of all nations, baptizing them in the name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit.”— Matthew 28:19
Palm Sunday is an invitation —
Not only in good times,
but in every season:
✦ Will you keep your Hosanna — even on the difficult road? ✦
— EverGreen Bible Teaching & Command Global Believers Ministry
पाम संडे सिर्फ़ वह कहानी नहीं है जहाँ लोग खजूर की डालियाँ हिला रहे थे और “होशन्ना” पुकार रहे थे। यह मानव हृदय का एक सच्चा दर्पण है — जो हमारे भीतर की गहरी, ईमानदार और कभी-कभी असहज सच्चाई को उजागर करता है।
उस दिन लोगों ने यीशु का बड़ी खुशी और उत्साह से स्वागत किया। उन्होंने अपने कपड़े राह में बिछाए, डालियाँ उठाईं और उन्हें राजा की तरह सम्मान दिया। उस एक पल के लिए सब कुछ सुंदर था — उम्मीद, विश्वास और आनंद से भरपूर।
परन्तु इस कहानी की गहराई उस सुंदर पल से कहीं अधिक है।
वही आवाज़ें जो “होशन्ना” चिल्ला रही थीं, कुछ दिनों में खामोश हो गईं… और कुछ तो उससे मुड़ भी गईं। जो मुँह रविवार को उनकी प्रशंसा कर रहे थे, वही शुक्रवार को उनके क्रूसारोपण की माँग कर रहे थे।
यदि हम सच्चाई से अपने दिल को देखें, तो हम स्वयं को उन्हीं लोगों में पाते हैं। हम उस भीड़ से इतने अलग नहीं हैं। यही वह दर्पण है जो पाम संडे हर विश्वासी, हर खोजी और हर मनुष्य की आत्मा के सामने रखता है।
“धन्य है वह जो प्रभु के नाम से आता है! ऊँचाई में होशन्ना!”— मत्ती 21:9
हमारी ज़िंदगी में भी हम परमेश्वर का सबसे गर्मजोशी से स्वागत तब करते हैं जब सब कुछ ठीक हो। जब हमारी प्रार्थनाओं का जवाब मिलता है, दरवाज़े खुलते हैं, और जीवन आसान लगता है — हम उनकी प्रशंसा करते हैं, धन्यवाद करते हैं, और हमारा विश्वास अटल लगता है।
जब प्रार्थनाओं का जवाब देर से मिलता है…
जब दर्द हमारी ज़िंदगी में आता है…
जब सब कुछ हमारी सोच के मुताबिक नहीं होता…
हमारा “होशन्ना” धीरे-धीरे खामोश हो जाता है।
यह निंदा नहीं है। यह आत्म-परीक्षण का एक आमंत्रण है। पाम संडे हमसे पूछता है: क्या आपकी उपासना सशर्त है? क्या परमेश्वर के प्रति आपकी वफ़ादारी उनके आशीषों से जुड़ी है, या उनके स्वयं के व्यक्तित्व से?
पाम संडे हमें एक क्रांतिकारी सत्य सिखाता है: जब सब कुछ अच्छा हो तो परमेश्वर की प्रशंसा करना आसान है। लेकिन सच्चा, जीवित विश्वास वह है जो कठिन रास्ते में भी उनके साथ चलता है — जब रास्ता दर्द से, प्रतीक्षा से, अनिश्चितता से होकर गुज़रे।
“यद्यपि वह मुझे मार डाले, तो भी मैं उस पर भरोसा रखूँगा।”— अय्यूब 13:15
यही वह विश्वास है जो परमेश्वर हर विश्वासी में बना रहा है। सुविधाजनक समय का विश्वास नहीं — बल्कि एक ऐसी जड़ें जमाई हुई विश्वास जिसे कोई तूफ़ान उखाड़ नहीं सकता।
“मैंने सीखा है कि जिस अवस्था में भी हूँ, उसी में संतुष्ट रहूँ।”— फिलिप्पियों 4:11
यीशु को ठीक-ठीक पता था कि आगे क्या इंतज़ार कर रहा है। वह जानते थे कि दर्द, अस्वीकृति, विश्वासघात और क्रूस — सब उनकी प्रतीक्षा कर रहे हैं उस विजयी प्रवेश के परे। भीड़ जो उनका स्वागत कर रही थी, वह नहीं देख सकती थी जो वह देख रहे थे। फिर भी वह बिना रुके आगे बढ़े।
उन्होंने कभी पीछे मुड़कर नहीं देखा। उन्होंने अपने प्रेम को कभी नहीं बदला। उन्होंने अपने मिशन को कभी नहीं छोड़ा। वह यरूशलेम में क्रूस के बावजूद नहीं — बल्कि क्रूस के कारण आए। आपके लिए। मेरे लिए। क्योंकि मानवजाति के लिए उनका प्रेम अटल, बिनाशर्त और अनंत था।
“उसने उस आनंद के लिए जो उसके आगे धरा था, लज्जा की परवाह न करके क्रूस का दुख सहा।”— इब्रानियों 12:2
हमारा प्रेम हालात के साथ बदल जाता है,
परन्तु परमेश्वर का प्रेम कभी नहीं बदलता।
हम कई बार कमज़ोर हो जाते हैं…
परन्तु वह सदा एक जैसे रहते हैं — कल, आज और युगानुयुग।
हम अपना होशन्ना खामोश कर देते हैं…
परन्तु हमारे लिए उनका प्रेम कभी खामोश नहीं होता।
“यीशु मसीह कल और आज और युगानुयुग एक जैसे हैं।”— इब्रानियों 13:8
यह एवरग्रीन बाइबल टीचिंग और कमांड ग्लोबल बिलीवर्स मिनिस्ट्री की नींव है — कि परमेश्वर का वचन मौसमी नहीं है। यह आशीष के समय में हरा और परीक्षा के समय में सूखा नहीं होता। यह सदाहरित है। यह जीवन के हर मौसम में जीवित, सक्रिय और फलदायी रहता है।
वैश्विक कलीसिया को यह आज्ञा है: पाम संडे की भीड़ से गहरे जाइए। केवल रविवार के विश्वासी मत बनिए। क्रूस को पूरी तरह उठाइए — सोमवार के मौन से होते हुए, बुधवार की चुप्पी से होते हुए, शुक्रवार के अंधेरे से होते हुए — यह भरोसा रखते हुए कि रविवार का पुनरुत्थान हमेशा आने वाला है।
“इसलिए जाओ और सभी जातियों के लोगों को मेरा चेला बनाओ, उन्हें पिता और पुत्र और पवित्र आत्मा के नाम से बपतिस्मा दो।”— मत्ती 28:19
पाम संडे एक आमंत्रण है —
केवल अच्छे समय में नहीं,
बल्कि हर हालत में:
✦ क्या आप कठिन रास्ते पर भी अपना होशन्ना बनाए रखेंगे? ✦
— एवरग्रीन बाइबल टीचिंग एंड कमांड ग्लोबल बिलीवर्स मिनिस्ट्री
ਪਾਮ ਸੰਡੇ ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਖਜੂਰ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਹਿਲਾ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ “ਹੋਸ਼ਾਨਾ” ਪੁਕਾਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਦਿਲ ਦਾ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਦਰਪਣ ਹੈ — ਜੋ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਡੂੰਘੀ, ਇਮਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਬੇਆਰਾਮ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦਿਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦਾ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਵਿਛਾਏ, ਟਾਹਣੀਆਂ ਚੁੱਕੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਸੋਹਣਾ ਸੀ — ਉਮੀਦ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਪਰ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਪਲ ਤੋਂ ਵੀ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਹੈ।
ਉਹੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਜੋ “ਹੋਸ਼ਾਨਾ” ਚੀਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਮੋਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ… ਅਤੇ ਕੁਝ ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਮੁੜ ਵੀ ਗਈਆਂ। ਜਿਹੜੇ ਮੂੰਹ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹੀ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦੇਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਜੇ ਅਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਭੀੜ ਤੋਂ ਇੰਨੇ ਵੱਖਰੇ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਇਹੀ ਉਹ ਦਰਪਣ ਹੈ ਜੋ ਪਾਮ ਸੰਡੇ ਹਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ, ਹਰ ਖੋਜੀ ਅਤੇ ਹਰ ਮਨੁੱਖੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
“ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ! ਉੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਸ਼ਾਨਾ!”— ਮੱਤੀ 21:9
ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਗਰਮਜੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਦੋਂ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਸਾਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਆਸਾਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ — ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ…
ਜਦੋਂ ਦਰਦ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ…
ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ…
ਸਾਡਾ “ਹੋਸ਼ਾਨਾ” ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖਾਮੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸਵੈ-ਪਰੀਖਿਆ ਦਾ ਸੱਦਾ ਹੈ। ਪਾਮ ਸੰਡੇ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ: ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਸ਼ਰਤੀ ਹੈ? ਕੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪ੍ਰਤੀ ਤੁਹਾਡੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਉਸਦੀਆਂ ਬਰਕਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਖ਼ੁਦ ਉਸਦੇ ਨਾਲ?
ਪਾਮ ਸੰਡੇ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਇਨਕਲਾਬੀ ਸੱਚਾਈ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਹੈ। ਪਰ ਅਸਲੀ, ਜਿਉਂਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਔਖੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
“ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਹੀ ਦੇਵੇ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਾਂਗਾ।”— ਅੱਯੂਬ 13:15
ਇਹੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਵਿੱਚ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਸਮੇਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ — ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਤੂਫ਼ਾਨ ਪੁੱਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
“ਮੈਂ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੋਵਾਂ, ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਾਂ।”— ਫਿਲਿੱਪੀਆਂ 4:11
ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਅੱਗੇ ਕੀ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਦਰਦ, ਅਸਵੀਕਾਰਤਾ, ਧੋਖਾ ਅਤੇ ਸਲੀਬ — ਸਭ ਉਸ ਜਿੱਤ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ ਉਸਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਭੀੜ ਜੋ ਉਸਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਝਿਜਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ। ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਸਲੀਬ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨਹੀਂ — ਬਲਕਿ ਸਲੀਬ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਇਆ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ। ਮੇਰੇ ਲਈ। ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਲਈ ਉਸਦਾ ਪਿਆਰ ਅਟੱਲ, ਬਿਨਾਂਸ਼ਰਤ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਸੀ।
“ਉਸਨੇ ਉਸ ਅਨੰਦ ਲਈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਧਰਿਆ ਸੀ, ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਕੇ ਸਲੀਬ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿਆ।”— ਇਬਰਾਨੀਆਂ 12:2
ਸਾਡਾ ਪਿਆਰ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪਿਆਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ।
ਅਸੀਂ ਕਈ ਵਾਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ…
ਪਰ ਉਹ ਸਦਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ — ਕੱਲ੍ਹ, ਅੱਜ ਅਤੇ ਯੁਗੋ-ਯੁਗ।
ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਹੋਸ਼ਾਨਾ ਖਾਮੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ…
ਪਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਸਦਾ ਪਿਆਰ ਕਦੇ ਖਾਮੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
“ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਕੱਲ੍ਹ ਅਤੇ ਅੱਜ ਅਤੇ ਯੁਗੋ-ਯੁਗ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ।”— ਇਬਰਾਨੀਆਂ 13:8
ਇਹ ਏਵਰਗ੍ਰੀਨ ਬਾਈਬਲ ਟੀਚਿੰਗ ਅਤੇ ਕਮਾਂਡ ਗਲੋਬਲ ਬਿਲੀਵਰਜ਼ ਮਿਨਿਸਟ੍ਰੀ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ — ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਮੌਸਮੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਬਰਕਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹਰਾ ਅਤੇ ਪਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਸਦਾਬਹਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਹਰ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਜਿਉਂਦਾ, ਸਰਗਰਮ ਅਤੇ ਫਲਦਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਵ ਕਲੀਸਿਯਾ ਨੂੰ ਇਹ ਹੁਕਮ ਹੈ: ਪਾਮ ਸੰਡੇ ਦੀ ਭੀੜ ਤੋਂ ਡੂੰਘੇ ਜਾਓ। ਕੇਵਲ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਨਾ ਬਣੋ। ਸਲੀਬ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੁੱਕੋ — ਸੋਮਵਾਰ ਦੀ ਚੁੱਪ ਤੋਂ ਹੋ ਕੇ, ਬੁੱਧਵਾਰ ਦੀ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਤੋਂ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਹੋ ਕੇ — ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਜੀ ਉੱਠਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
“ਇਸ ਲਈ ਜਾਓ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਚੇਲੇ ਬਣਾਓ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦਿਓ।”— ਮੱਤੀ 28:19
ਪਾਮ ਸੰਡੇ ਇੱਕ ਸੱਦਾ ਹੈ —
ਸਿਰਫ਼ ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ,
ਬਲਕਿ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ:
✦ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਔਖੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣਾ ਹੋਸ਼ਾਨਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖੋਗੇ? ✦
— ਏਵਰਗ੍ਰੀਨ ਬਾਈਬਲ ਟੀਚਿੰਗ ਅਤੇ ਕਮਾਂਡ ਗਲੋਬਲ ਬਿਲੀਵਰਜ਼ ਮਿਨਿਸਟ੍ਰੀ
یتوار خجور (Palm Sunday) صرف وہ کہانی نہیں جہاں لوگ کھجور کی شاخیں ہلا رہے تھے اور “ہوسانہ” پکار رہے تھے۔ یہ انسانی دل کا ایک سچا آئینہ ہے — جو ہمارے اندر کی گہری، ایمانداری سے بھری اور کبھی کبھی بے آرام کرنے والی سچائی کو ظاہر کرتا ہے۔
اس دن لوگوں نے یسوع کا بڑی خوشی اور جوش سے استقبال کیا۔ انہوں نے اپنے کپڑے راستے میں بچھائے، شاخیں اٹھائیں اور اسے بادشاہ کی طرح عزت دی۔ ایک لمحے کے لیے سب کچھ خوبصورت تھا — امید، ایمان اور خوشی سے لبریز۔
لیکن اس کہانی کی گہرائی اس خوبصورت لمحے سے کہیں زیادہ ہے۔
وہی آوازیں جو “ہوسانہ” چیخ رہی تھیں، چند دنوں میں خاموش ہو گئیں… اور کچھ تو اس سے پھر بھی گئیں۔ جو منہ اتوار کو اس کی تعریف کر رہے تھے، وہی جمعہ کو اس کی مصلوبیت کا مطالبہ کر رہے تھے۔
اگر ہم سچائی سے اپنے دلوں کو دیکھیں، تو ہم خود کو انہی لوگوں میں پاتے ہیں۔ ہم اس ہجوم سے اتنے مختلف نہیں ہیں۔ یہی وہ آئینہ ہے جو یتوار خجور ہر مومن، ہر متلاشی اور ہر انسانی روح کے سامنے رکھتا ہے۔
“مبارک ہے وہ جو خداوند کے نام سے آتا ہے! بلند ترین مقام پر ہوسانہ!”— متی 21:9
ہماری زندگیوں میں بھی ہم خدا کا سب سے گرم جوشی سے استقبال اس وقت کرتے ہیں جب سب کچھ ٹھیک ہو۔ جب ہماری دعاؤں کا جواب ملتا ہے، دروازے کھلتے ہیں، اور زندگی آسان لگتی ہے — ہم اس کی تعریف کرتے ہیں، شکر ادا کرتے ہیں، اور ہمارا ایمان ناقابل تسخیر لگتا ہے۔
جب دعاؤں کا جواب دیر سے ملتا ہے…
جب درد ہماری زندگی میں آتا ہے…
جب سب کچھ ہماری سوچ کے مطابق نہیں ہوتا…
ہمارا “ہوسانہ” آہستہ آہستہ خاموش ہو جاتا ہے۔
یہ سرزنش نہیں ہے۔ یہ خود کا جائزہ لینے کی دعوت ہے۔ یتوار خجور ہم سے پوچھتا ہے: کیا آپ کی عبادت مشروط ہے؟ کیا خدا کے ساتھ آپ کی وفاداری اس کی برکات سے جڑی ہے، یا خود اس کی ذات سے؟
یتوار خجور ہمیں ایک انقلابی سچائی سکھاتا ہے: جب سب کچھ اچھا ہو تو خدا کی تعریف کرنا آسان ہے۔ لیکن سچا، زندہ ایمان وہ ہے جو مشکل راستے میں بھی اس کے ساتھ چلتا ہے — جب راستہ درد، انتظار اور غیر یقینی صورتحال سے گزرے۔
“چاہے وہ مجھے قتل ہی کر دے، پھر بھی میں اس پر بھروسہ رکھوں گا۔”— ایوب 13:15
یہی وہ ایمان ہے جو خدا ہر مومن میں بنا رہا ہے۔ سازگار موسم کا ایمان نہیں — بلکہ ایک ایسا گہری جڑوں والا ایمان جسے کوئی طوفان اکھاڑ نہیں سکتا۔
“میں نے سیکھا ہے کہ جس حال میں بھی ہوں، اس میں قناعت کروں۔”— فلپیوں 4:11
یسوع کو بالکل پتہ تھا کہ آگے کیا انتظار کر رہا ہے۔ وہ جانتا تھا کہ درد، انکار، دھوکہ اور صلیب — سب اس فاتحانہ داخلے سے پرے اس کا انتظار کر رہے ہیں۔ جو ہجوم اس کا استقبال کر رہا تھا، وہ نہیں دیکھ سکتا تھا جو وہ دیکھ رہا تھا۔ پھر بھی وہ بغیر جھجکے آگے بڑھا۔
اس نے کبھی پیچھے مڑ کر نہیں دیکھا۔ اس نے اپنی محبت کو کبھی نہیں بدلا۔ اس نے اپنے مشن کو کبھی نہیں چھوڑا۔ وہ یروشلیم میں صلیب کے باوجود نہیں — بلکہ صلیب کی وجہ سے آیا۔ آپ کے لیے۔ میرے لیے۔ کیونکہ انسانیت کے لیے اس کی محبت ناقابل تسخیر، غیر مشروط اور ابدی تھی۔
“اس نے اس خوشی کے لیے جو اس کے سامنے رکھی تھی، شرم کی پرواہ نہ کرتے ہوئے صلیب کا دکھ سہا۔”— عبرانیوں 12:2
ہماری محبت حالات کے ساتھ بدل جاتی ہے،
لیکن خدا کی محبت کبھی نہیں بدلتی۔
ہم کئی بار کمزور ہو جاتے ہیں…
لیکن وہ ہمیشہ ایک جیسا رہتا ہے — کل، آج اور ہمیشہ ہمیشہ۔
ہم اپنا ہوسانہ خاموش کر دیتے ہیں…
لیکن ہمارے لیے اس کی محبت کبھی خاموش نہیں ہوتی۔
“یسوع مسیح کل اور آج اور ہمیشہ ہمیشہ ایک جیسا ہے۔”— عبرانیوں 13:8
یہ ایورگرین بائبل ٹیچنگ اینڈ کمانڈ گلوبل بیلیورز منسٹری کی بنیاد ہے — کہ خدا کا کلام موسمی نہیں ہے۔ یہ برکت کے وقت سرسبز اور آزمائش میں خشک نہیں ہوتا۔ یہ سدا بہار ہے۔ یہ زندگی کے ہر موسم میں زندہ، فعال اور ثمربار رہتا ہے۔
عالمی کلیسیا کو یہ حکم ہے: یتوار خجور کے ہجوم سے گہرے جاؤ۔ صرف اتوار کے مومن نہ بنو۔ صلیب کو پوری طرح اٹھاؤ — پیر کی خاموشی سے گزرتے ہوئے، بدھ کی چپ سے گزرتے ہوئے، جمعہ کے اندھیرے سے گزرتے ہوئے — یہ بھروسہ رکھتے ہوئے کہ اتوار کا قیامت ہمیشہ آنے والا ہے۔
“پس جاؤ اور تمام قوموں کو میرے شاگرد بناؤ، انہیں باپ اور بیٹے اور روح القدس کے نام سے بپتسمہ دو۔”— متی 28:19
یتوار خجور ایک دعوت ہے —
صرف اچھے وقتوں میں نہیں،
بلکہ ہر حال میں:
✦ کیا آپ مشکل راستے میں بھی اپنا ہوسانہ قائم رکھیں گے؟ ✦
— ایورگرین بائبل ٹیچنگ اینڈ کمانڈ گلوبل بیلیورز منسٹری
Leave a Reply